Jeszcze dziesięć lat temu, w zasobach samorządowych dominowały obiekty wymagające podstawowej termomodernizacji, czyli zmniejszenia strat cieplnych budynku. Od tamtej pory obraz zdecydowanie się zmienił. Staraniem miast i gmin, również dzięki dotacjom z programów Unii Europejskiej, dokonano termomodernizacji istotnej części zasobów. Aktualnie mamy więc jeszcze sporą grupę budynków do termomodernizacji budowlanej charakteryzujących się nieakceptowalnie dużymi współczynnikami przenikania, budynki po termomodernizacji o racjonalnych parametrach cieplnych i budynki nowe, oddane do użytku w ostatnich latach, o bardzo niskich stratach cieplnych.
Tak w uproszczeniu wygląda stan budynków, jeśli chodzi o efektywność energetyczną bierną, czyli wynikającą z ich konstrukcji. A jak przedstawia się sytuacja po stronie efektywności czynnej czyli w zakresie zapewnienia możliwości wpływu na parametry pracy budynku w czasie jego eksploatacji i faktycznego wykorzystania tego potencjału?
